C harfinin öyküsü, başka bir harfle iç içe geçmiştir. Kökeni, Fenike alfabesinin üçüncü harfi olan gimeldir. Gimel sözcüğü “deve” anlamına gelir ve bu harf muhtemelen bir deve veya bir fırlatma sopası resminden türetilmiştir . Fenikeliler gimel ile “G” sesini temsil ettiler; Yunanlılar ise adını gamma olarak değiştirip aynı sembolle /g/ sesini yazdılar . Latin alfabesinin Etrüsk aracılığıyla Yunan’dan alınışı sırasında bir ayrıntı ortaya çıktı: Etrüsk dilinde /g/ sesine ihtiyaç olmadığı için bu şekil /k/ sesine hizmet etti . Romalılar başlangıçta C harfini hem /k/ hem /g/ sesi için kullandı. MÖ 3. yüzyılda, bu iki sesi ayırt etmek amacıyla Spurius Carvilius Ruga adlı bir öğretmenin, C harfine küçük bir çizgi ekleyerek yeni bir harf olan G’yi icat ettiği rivayet edilir . Bunun sonucunda orijinal C harfi /k/ sesine tahsis edildi, ek çizgili form ise /g/ sesini temsil eden G harfi olarak alfabeye katıldı .