Latin alfabesinin E harfi, kökeninde bir insan figürüne dayanır. Mısır hiyerogliflerinde kollarını yukarı kaldırmış sevinçli bir adam çizimi, bu harfin en eski atası kabul edilir . Proto-Semitik dönemde bu sembole “hillul” (sevinç) denilmiş, ancak Fenikeliler şekli stilize edip adını he olarak değiştirmişlerdir. He harfi “pencere” anlamına geliyordu ve Fenike alfabesinde soluk bir “H” sesiyle kullanıldı . MÖ 9. yüzyılda Yunanlılar, Fenike he harfinin biçimini kendi yazı yönlerine uyacak şekilde döndürdüler ve ona epsilon adını vererek bir /e/ ünlüsünü karşılayan harfe dönüştürdüler . Böylece insan figüründen pencereye uzanan E harfi, sesli harf olarak Latin alfabesine girip bugünkü halini aldı.