F harfi, eski Semitik waw harfinden evrilmiştir. Waw sözcüğü “kanca” anlamına gelir ve ilk şekli muhtemelen bir kanca veya asa (topuz) biçimindeydi . Fenike alfabesinde waw harfi /w/ ya da / v/ gibi bir sesi temsil ediyordu . Yunanlar, Fenike waw’ı iki farklı şekilde miras aldı: Biri, görünüşü Latin F’ye benzeyen digamma (Ϝ) idi ve “w” sesini gösteriyordu; diğeri ise alfabede sonlara eklenen upsilon (Υ) idi ve “u/ü” ünlüsünü simgeliyordu . Digamma harfi Yunan alfabesinde zamanla kullanımdan düştü, ancak Etrüskler bu sembolü kendi dillerinde /v/ değeriyle korudular . Sonunda Romalılar, digamma formunu alarak Latin alfabesine F harfi olarak dahil ettiler ve onu /f/ sesine uyarladılar . Böylece başlangıçta “wow” gibi duyulan bir sesi karşılayan kanca şeklindeki sembol, günümüzün F harfine dönüşmüş oldu.