H harfi, Fenike alfabesinin heth (ḥēth) harfinden gelmektedir. Heth kelimesi “çit” anlamına gelir; gerçekten de bu harf, eski şekliyle yere yatık bir çit veya kafes görüntüsündeydi . Fenike heth, gırtlaktan çıkan sert bir “h” sesini temsil ediyordu. Yunanlılar, bu harfi başta “H” sesi için kullandılarsa da dillerindeki /h/ sesini zamanla kaybettiler. Sonuç olarak, Yunanlar Heta adını verdikleri bu sembolü önce sesli harf eta (Η) olarak dönüştürdüler ve ardından klasik Yunan alfabesinden tamamen çıkardılar . Latinler ise H harfini korudular ve /h/ sesini belirtmekte kullandılar. Tarih boyunca H sesi bazı dillerde kaybolup tekrar ortaya çıkmıştır; örneğin Latinceden İngilizceye gelindiğinde H harfi bazı kelimelerde okunmaz hale gelirken bazılarında telaffuz edilir. Bu yüzden H’nin kullanımındaki tutarsızlık, geçmişteki kayboluş ve yeniden kabul edilişlerinin izlerini taşır .