L harfi, Fenike lamedh harfine dayanır. Lamedh aslında sığır kamçısı ya da öküz dürtüğü denen bir hayvan güdüm çubuğunu ifade eder . Bu harfin ilk şekli, kanca veya çengel biçiminde uzanan bir değneği andırıyordu. Eski Mısır ve Semitik kültürde lamedh harfi “el” (Tanrı) şeklinde okunurdu ve bazı araştırmacılar Osiris’in bacağı gibi mitolojik çağrışımlarla da bağlantı kurmuştur . Ancak bilimsel açıdan, lamedh muhtemelen bir öküz çobanı değneğinin stilize edilmiş resmiydi. Yunanlılar, bu harfi lambda (Λ) olarak aldılar; ilk başta şekli ters dönmüş bir kancaya benziyordu, sonra Lambda harfi düzleştirilip köşeli hale getirildi . Romalılar ise Yunan lambda’nın şeklini sola çevirip köşesini yumuşatarak bugünkü L formuna ulaştılar . Sonuçta L harfi, bir hayvan güdüm aletinden evrilerek Latin alfabesinin “el” (L) sembolü haline gelmiştir.