Q harfi, Latin alfabesinin en nadir kullanılan harflerinden biridir ve egzotik bir geçmişe sahiptir. Fenike alfabesinde qoph adlı harften köken alır. Qoph kelimesi İbranice’de “maymun” anlamına gelir; bazı kaynaklar bu harfin bir maymunun kuyruğu veya bir düğüm şekliyle bağlantılı olabileceğini söyler . İlk olarak qoph harfi, boğazın arka kısmından çıkarılan sert bir K sesini (q) temsil ediyordu. Sembolün orijinal çizimi konusunda farklı görüşler vardır: Kimileri iğnenin deliğini andıran bir düğüm olduğunu, kimileri de kuyruğu sarkık bir maymun figürü olduğunu öne sürer . Yunan alfabesinde bu harf, koppa (Ϙ) adıyla sadece 90 sayısını gösteren bir sembol olarak kullanıldı; Yunanlar kelime içinde qoph harfini benimsemediler . Buna karşın Etrüskler ve Romalılar, qoph sembolünü dillerine uyarlayarak Latin alfabesine Q harfi olarak dahil ettiler . Latincede Q genellikle QU ikilisi şeklinde, ardından U ile kullanıldı; bu kombinasyon /ku/ veya /kv/ sesini veriyordu. Orta Çağ sonrasında Fransızca ve İtalyanca gibi dillerde Q harfi, kendisinden sonra çoğunlukla U harfini gerektiren bir kural haline geldi. Bu nedenle Q ve U harfleri adeta “romantik” bir ikili olarak anılır. Sonuç olarak Q harfi, gizemli şekli ve ender kullanımıyla, Latin alfabesinde kökeni kuyruklu bir maymun efsanesine kadar uzanan ilginç bir harftir.