R harfi, Fenike resh harfinden türemiştir. Resh sözcüğü “baş” anlamına gelir; gerçekten de bu harfin ilk sembolü sola bakan bir insan başı profiliydi . Antik Mısır’daki hiyerogliflerde insan başını temsil eden bir işaret, Proto-Semitik yazıda resh harfine ilham vermiş olabilir. Fenikeliler bu harfi /r/ sesi için kullanıp “baş” anlamına gelen adıyla korudular. Yunanlılar, resh harfini rho (Ρ) olarak aldılar. Yunan rho harfi, Latin P’ye çok benzer bir şekle sahipti (bir dik çubuğa bağlı yarım daire). Ancak Yunanlar sağdan sola yazımdan sola sağa geçerken harfin yönünü de kendi yazı yönlerine uyacak şekilde çevirdiler . Latin alfabesini benimseyen Romalılar, Yunan rho’yu alıp Latin P harfinden ayırt edebilmek için küçük bir değişiklik yaptılar: Harfin sağ altına diyagonal bir bacak eklediler . Böylece Latin R harfi doğmuş oldu. Ayrıca Latincede R sesi, Yunancadaki gibi titreşimli (trill) bir ses olarak telaffuz ediliyordu. Sonuçta R harfi, bir insan başından başlayıp küçük bir kuyruk eklenerek dönüştürülen şekliyle, alfabede “ayaklanan” bir baş sembolü haline gelmiştir.