R Harfinin Mistik Yolculuğu

R harfi, Fenike resh harfinden türemiştir. Resh sözcüğü “baş” anlamına gelir; gerçekten de bu harfin ilk
sembolü sola bakan bir insan başı profiliydi . Antik Mısır’daki hiyerogliflerde insan başını temsil
eden bir işaret, Proto-Semitik yazıda resh harfine ilham vermiş olabilir. Fenikeliler bu harfi /r/ sesi için
kullanıp “baş” anlamına gelen adıyla korudular. Yunanlılar, resh harfini rho (Ρ) olarak aldılar. Yunan rho
harfi, Latin P’ye çok benzer bir şekle sahipti (bir dik çubuğa bağlı yarım daire). Ancak Yunanlar sağdan
sola yazımdan sola sağa geçerken harfin yönünü de kendi yazı yönlerine uyacak şekilde çevirdiler .
Latin alfabesini benimseyen Romalılar, Yunan rho’yu alıp Latin P harfinden ayırt edebilmek için küçük
bir değişiklik yaptılar: Harfin sağ altına diyagonal bir bacak eklediler . Böylece Latin R harfi
doğmuş oldu. Ayrıca Latincede R sesi, Yunancadaki gibi titreşimli (trill) bir ses olarak telaffuz ediliyordu.
Sonuçta R harfi, bir insan başından başlayıp küçük bir kuyruk eklenerek dönüştürülen şekliyle, alfabede
“ayaklanan” bir baş sembolü haline gelmiştir.